Bergson: "there is no common measure between mind and language."

Een doelloze speer

"Tegenwoordig is het tijdsbegrip progressief. Geen cyclus die zichzelf herhaalt, maar een speer die doelloos is weggeslingerd in het oneindige."

Umberto Galimberti (2011)


Dit citaat van Galimberti komt uit zijn Mythe van de jeugd. De tekst past ook goed bij de mythe van de groei; groei is een specifieke vorm van progressie. Vroeger was de tijd cyclisch tegenwoordig lineair. En volgens Galimberti dus ook progressief. Voor de mens betekent voortgaan in de tijd direct ook vooruitgang, progressie en verbetering. We zouden niet meer in staat zijn de tijd als iets cyclisch te ervaren waarin de herhaling en daarmee het onveranderlijke centraal staat. Voortgaan in een cyclische tijd betekent dat dat wat geweest is weer terug komt. Tegenwoordig accepteren we alleen in tradities een repetitief karakter van de tijd. Het repetitieve in een traditie is niet verontrustend omdat de traditie hoort te contrasteren met het dagelijkse progressieve leven. Wonderlijk genoeg worden dergelijke momenten vaak gebruikt om te bezinnen op de vooruitgang die geboekt is in de periode die de cyclus heeft afgebakend.

De doelloosheid van de speer roept de vraag op naar de zin van progressie. Wanneer we progressie als levensdoel [bedrijfsdoel] weglaten, wat blijft er dan nog over? Zijn er andere bestaansdoelen en -redenen dan progressie, groei, verbetering en vooruitgang? Welke zin heeft het bestaan, als er geen sprake is van progressie?