Horkheimer & Adorno: "De vloek van de niet te stuiten vooruitgang is de niet te stuiten regressie."

Einde van een iPhone Era

Sinds een paar weken loop ik zonder smartphone en met een knal oranje just5 (mobiele telefoon) rond. Gisteren werd mij gevraagd of ik gelukkig ben met mijn telefoon. Het viel op dat ik niet volmondig “ja” kon zeggen en dat terwijl dol blij ben dat ik verlost ben van mijn iPhone. Ik heb last van afkick-verschijnselen. Niet dat ik chagrijnig ben, wat dat is buitengewoon moeilijk te realiseren, een dergelijke gemoedstoestand lijkt in mijn leven niet te bestaan, maar toch: afkickverschijnselen.

De aanleiding om tot een dergelijke overstap te besluiten was mijn constatering dat ik veel met mijn vingers aan het scherm zat en hierbij allerlei info opzicht, info toevoegde en dingen nazocht, maar dat ik hier maar zelden een goed gevoel aan over hielt. Ook vond ik dat ik mijn tijd verdeed met onnuttige zaken en ik die dingen die me werkelijk interesseerde verwaarloosde. Kortom, een apparaat dat constant aandacht trok en kreeg, zonder dat ik daar een goed gevoel aan over hield. Aan het einde vaak zo’n gevoel van ‘wat heb ik eigenlijk gedaan?’

Het afleggen van de iPhone en het oppakken van een gewone telefoon heeft wel even wat kruim gekost, ik ging op pad zonder de exacte adresgegevens, had geen idee waar ik moest zijn, bleek ook geen telefoonnummer bij met te hebben, en de eerste dagen was het zelfs zonder agenda. Deze opstart perikelen zijn over, ik heb nu een papieren agenda en weet weer wat ik mee menen en wat ik in mijn agenda moet opschrijven, alvorens ik vertrek.

Als ik anderen bezig zie, of zelfs maar een iPhone zie, dan voel ik steeds een verlangen ‘dat wil ik ook’ maar vrij vlot bedenk ik mij dat de iPhone me dat niet gelukkig maakte. Een wonderlijk fenomeen; is het de schoonheid, is het de driehoeksbegeerte, is het de marketing, is het de levensstijl? Wat hoop te verkrijgen, wanneer ik mijn verlangen voel?

Van een prominent aanwezig apparaat wat mijn iPhone was, toont mijn telefoon zich een stille metgezel, die geen aandacht vraagt, behalve wanneer iemand belt of sms-t. Opeens is er ruimte voor een boek (een e-book op mijn e-reader) of voor de vrije gedachten in mijn hoofd. Zelfs de verveling lijkt soms de kop op te steken, wat dat opeens leuke gedachten oplevert. Het met de hand opschrijven blijkt bij te dragen aan mijn geheugen, sindsdien geen afspraak meer vergeten. En wanneer ik even moet wachten, dan blijkt dat er ook zonder iPhone heel wat te zien en te beleven is.

blog comments powered by Disqus

Nieuwjaars wens 2012

Een willekeurig zakelijk jaar


RIMG0156

Willekeurig én uitzonderlijk, zo kunnen we terugkijken op 2011. Wat wellicht het meest is opgevallen is dat je sinds september geen stelling van de maand meer ontvangt. Niet dat ik dat gewild heb, maar opeens bleken de maanden om te vliegen zonder dat er een stelling geschreven was. In 2012 komt hiervoor iets in de plaats. Ook zullen de verschillende inleidingen in de loop van het jaar in podcast te beluisteren zijn.
Ik heb hard gewerkt als vrijwilliger. Bij Golfclub Rosmalen ben ik voorzitter van de jeugdcommissie en hier wordt hard gewerkt om het certificaat “Committed to jeugd” te halen. Tevens heb ik een jeugdtoernooi georganiseerd voor de NGF. Voor de Wereldwinkel ‘s-Hertogenbosch heb ik eerst een projectplan geschreven en daarna het plan mee helpen realiseren zodat de wereldwinkel nu een webshop heeft. In de aanloop naar het Barberhshop Festival hebben we mogen ervaren wat er gebeurt als de webmaster er de brui aan geeft, gelukkig hebben we kunnen voorkomen dat de 1000 deelnemers hier iets van merkten.
Wat vooral bijzonder aan al deze projecten is, is dat ik ervaren heb dat organiseren een tot dan toe onderbelichte vaardigheid van mij was, en dat ik even vergeten was hoe goed het is om samen met anderen concrete doelen te realiseren.
De zakelijke projecten stonden vooral in het teken van macht (Wat gebeurt er in een organisatie?), ethiek (van Normatief naar Ethisch) en Het Nieuwe Werken. Uiteraard hebben we Logisch Gedacht. In alle gevallen waren het goede gesprekken en boeiende projecten die veel inzicht en nieuwe perspectieven opleverden.

We wensen jullie een niet-willekeurig 2012 met wat willekeurige zaken die het leven bijzonder maken.

Hartelijk dank voor het vertrouwen en de samenwerking,
Jacomijn

blog comments powered by Disqus