Horkheimer & Adorno: "De vloek van de niet te stuiten vooruitgang is de niet te stuiten regressie."

Ethiek en geluk

Gisteren heb ik voor het eerst gesproken over verantwoord besluiten in organisaties. Een eerste start richting “Een wijs besluit!” over verantwoord besluiten in organisaties in het licht van MVO of het publieke terrein. We hebben gesmuld van de modellen die aan de basis liggen van een ethisch besluit en van de casuïstiek die we hieraan konden linken. Een ontzettend levendig verhaal, met pakkende voorbeelden en veel nieuwe gedachten.

Mijn titel van blog zegt niet ‘ethiek’ of ‘verantwoord besluiten’, maar Ethiek en geluk. Onze middag ging ook over geluk. Omdat de ideeën van de filosofen die ter tafel kwamen een directe link leggen tussen ethisch handelen, wijs handelen en geluk.
Aristoteles stelt dat een deugdzame mens (hij die het juiste midden weet te vinden) een gelukkige mens is.
Voor Kant is de menselijke waardigheid de belangrijkste pijler onder zijn plichten-ethiek. En een mens die zich gewaardeerd voelt, zichzelf waardeert (i.t.t. zelfminachting) is een gelukkige mens. Geluk is menswaardig zijn!
En dan natuurlijk Mill - happiness als uitgangspunt van ethiek. Duidelijker kan bijna niet. Maar ja, er is wel zo iets als gradaties in happiness. Geluk ligt niet voor het oprapen en vaak kent de weg er naar toe heel wat tegenslagen en leed.
Bij Arendt komen we behangen en mishagen tegen. Een besluit, dat onze goedkeuring draagt behaagt. Een besluit dat onze afkeuring draagt mishaagt.

Een wijs besluit lijkt een heel bijzonder ‘surplus aan effect’ te hebben.
blog comments powered by Disqus