Horkheimer & Adorno: "De vloek van de niet te stuiten vooruitgang is de niet te stuiten regressie."

Spreken en zwijgen

"Als mijn mensen wat zelfverzekerde waren, dan zouden we minder kunnen spreken en meer kunnen doen".

De masterclass over spreken en zwijgen heeft gisteren zijn pilot doorstaan. Gaat deze masterclass nu over de vaardigheid van het spreken of wordt het spreken en zwijgen hier nu belicht vanuit verschillende filosofische idee
ën waardoor je meer inzicht krijgt? Nee! Deze masterclass doet het allebei.

Wanneer je het spreken en zwijgen beziet door de ogen - of het denken - van verschillende filosofen dan wordt je daar erg stil van. Het roept de vragen op "waarom spreken we in organisaties?" en "waarom spreek ik?" en hierbij kan de klemtoon op ieder van deze woorden gelegd worden. Ook ik vraag me nu af "waarom blog ik?" Wil ik mijn enthousiasme kwijt over de pilot? Ben ik gewoon babbelziek? Wil ik tonen hoe geweldig goed dit programma is - en daarmee hoe geweldig ik ben? Wil ik gewoon meer verkopen? En uiteraard moet ik dit hier wel schrijven of kan ik dit niet beter deleten? Kortom, ik neig erg naar deleten en zwijgen. Maar als ik alleen maar zwijg dan is het erg moeilijk om onze beleving van gisteren te delen en je uit te dagen een zelfde beleving te ondergaan.

Het inzicht dat in deze masterclass ontstaat, maakt je bewust van het spreken, zijn dynamiek en zijn context. Door het inzicht reis je voorbij de onzekerheid naar het zelfvertrouwen. Deze masterclass spreekt niet over powerpoint (keynote), doelgroep, focus, etc. In haar zwijgen over deze thema's spreekt ze hier helder over.
blog comments powered by Disqus